Nie śpijcie, kiedy wiosna

1. Wiosna biega po łące,
deszczem trawy podlewa.
Popędza kwiaty by rosły,
otwiera liście na drzewach.
 

Ref. To słońcem błyśnie, to deszczem pryśnie,
to śniegiem sypnie, to wiatrem świśnie.
Nie śpijcie, kiedy wiosna, nie śpijcie kiedy wiosna.
 

2. Wstańcie śpiochy zimowe,
śpicie smacznie jak susły.
Kubeł wody na głowę,
brzuch napełnijcie pusty.
 

Ref. To słońcem błyśnie, to deszczem pryśnie,
to śniegiem sypnie, to wiatrem świśnie.
Nie śpijcie, kiedy wiosna, nie śpijcie kiedy wiosna.

3. Wiosna biega po lesie,
budzi śpiące zwierzęta.
Śpiewy ptaków przyniesie,
wiosna o wszystkim pamięta.

Ref. To słońcem błyśnie, to deszczem pryśnie,
to śniegiem sypnie, to wiatrem świśnie.
Nie śpijcie, kiedy wiosna, nie śpijcie kiedy wiosna.

Była sobie żabka mała

Była sobie żabka mała
re re kum kum, re re kum kum,
która mamy nie słuchała
re re kum kum bęc.

Na spacery wychodziła
re re kum kum, re re kum kum,
innym żabkom się dziwiła
re re kum kum bęc.

Ostrzegała ją mamusia
re re kum kum, re re kum kum,
by zważała na bociusia
re re kum kum bęc.

Przyszedł bociek niespodzianie
re re kum kum, re re kum kum,
i zjadł żabkę na śniadanie
re re kum kum bęc.

A na brzegu stare żaby
re re kum kum, re re kum kum,
rajcowały jak te baby
re re kum kum bęc.

Jedna drugiej żabie płacze
re re kum kum, re re kum kum,
„Już jej nigdy nie zobaczę”
re re kum kum bęc.

Z tego taki morał znamy
re re kum kum, re re kum kum
trzeba zawsze słuchać mamy
re re kum kum bęc.